Blog
สัจจะธรรม กับ ความตายของจิ้งจกที่ขอบประตู
เป็นอะไรที่ไม่น่าจะเกี่ยวกัน
มันดูเหมือนจะเป็นเรื่องเล็ก ไม่น่าจะเอามาเป็นสาระได้
แต่ถ้าจะคิดให้เป็นเรื่องใหญ่..มันก็ใหญ่ได้
ตั้งใจจะเขียนฮาๆ
ทำไมกลายเป็นเรื่องธรรมะไปได้วะ???

ผมกับเพื่อนคนหนึ่ง คงมีกรรมกับจิ้งจก
เพื่อนคนนั้น (สมมุติว่าชื่อ “ดั๊กกี๊”) โพสบน facebook ว่าเมื่อเช้าหยียบจิ้งจกตาย
ในเวลาใกล้ๆ กัน ผมเปิดหน้าต่างแล้วก็เหลือบไปเห็นซากจิ้งจก แห้งๆ แบนๆ กรอบๆ
ติดแนบแน่นสนิทอยู่กับขอบหน้าต่าง
มันแน่นขนาดไหน?
ถึงผมจะไม่เคยใช้ แต่ผมว่า แน่นยิ่งกว่าผ้าอนามัยแบบแถบกาว อีก
เพราะมันแน่นอยู่หลายวัน เปิดหน้าต่างไปโดนอีกหลายครั้ง
มันก็ไม่ตกลงมา ติดอยู่จนแห้งเลยแหละ
นี่คือฉากฆาตกรรมที่เราคุ้นเคยเป็นอย่างดีกันทุกคน
ผู้ตายก็ถูกทิ้งเป็นศพไร้ญาติหามีผู้ใดมาสนใจอยู่แบบนั้น
กลายเป็นฟอสซิล บางตัวถึงกับสลายไปตามกาลเวลาทีเดียว
ส่วนฆาตกรก็ลอยนวลอยู่ในบ้านนั้น
ไปก่อเหตุซ้ำแล้วซ้ำอีก
 
เช่นเคย ผมประกอบพิธีทางศาสนาให้กับผู้ล่วงลับดังต่อไปนี้..
หนึ่ง..ทำการห่อศพด้วยกระดาษทิชชู่นุ่มๆ
ผมจะไม่ใช้กระดาษที่มีเนื้อหยาบเช่นหนังสือพิมพ์
เพราะผมเชื่อว่ากระดาษนุ่มๆ จะทำให้วิญญาณหลับสบาย
 
สอง..ขออโหสิกรรมแทนฆาตกร ขออย่าได้จองเวรจองกรรมกันต่อไป
 
สาม..แผ่เมตตา อุทิศส่วนบุญให้..
หวังว่าเค้าจะได้ไปสู่สุขคติ หรือไปอยู่ในภพภูมิที่ดีขึ้น
ไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิด มีกรรมกับขอประตูและหน้าต่างอีกต่อไป
 
และสี่..ทำการเคลื่อนศพจากสถานที่เกิดเหตุ ไปยังสุสานถังขยะ
 
ระหว่างการประกอบพิธีสุดท้าย..
ภาพและนิมิตต่างๆ ของจิ้งจกที่ตายในสภาพเดียวกันนับแสนนับล้านตัว
ด้ปรากฏเข้ามาในจิตผม…ผมสัมผัสได้
 
 
 จิ้งจกกำลังหากินแมลงอย่างเพลิดเพลิน มีมนุษย์ซักคนเปิดปรตู หน้าต่าง ออกมา ..
ด้วยความตกใจ จิ้งจกวิ่งไปซ่อนตัวที่ขอบประตู หรือ หน้าต่างอย่างรวดเร็ว ..
เร็วขนาดที่ทำให้มนุษย์มองไม่เห็นมัน
และมันถูกขอบประตู หน้าต่าง อัดก็อปปี้จนแบนติดอยู่ตรงนั้น …
เสียชีวิตคาที่ ด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
มีจิ้งจกตายแบบนี้มาแล้วนับล้านๆ ตัว
และยังมีจิ้งจกที่ต้องตายแบบนี้อีกเป็นล้านๆ ตัว
 
แล้ว..
 
ทำไมจิ้งจกต้องวิ่งเข้าไปเหมือนฆ่าตัวตาย?
แล้วใครเป็นคนฆ่ามัน .. หรือจะเป็นกูวะ?
ทำไมเราไม่เคยเห็นมันกำลังวิ่งไปที่ขอบประตู หน้าต่าง แล้วหยุดการฆาตกรรมได้ทันท่วงที?
ทำไมจิ้งจกไม่มีการเตือนกันบ้างหรอว่า “มึงต้องระวังประตู หน้าต่างนะ กูเห็นตายกันมาเยอะแล้ว?
ทำไมเราต้องมาเห็นซากมันตลอดแห้งแล้ว?
ทำไมไม่เคยเห็นตอนกำลังเละๆ มีไส้ทะลักออกมา เลือดท่วมร่างไร้วิญญาณ?
 
ผมพบว่า..มันเป็นกรรม เป็นสังสารวัฏ เป็นสัจจะธรรมครับ!
 
สัจจะธรรมก็คือ จิ้งจกเป็นสัตว์ที่ใช้ชีวิตตามสัญชาตญาณ
มันไม่มีการใช้สำนึกคิดอ่านตริตรอง
รูปชีวิตแบบนี้ถือกำเนิดด้วยอำนาจกรรมชั่วที่กระทำโดยไม่ยับยั้งชั่งใจเมื่อภพก่อนๆ
มาในภพนี้..มันยังไม่สำนึกผิด กลับทำปาณาติบาตกรรมต่ออีกนับครั้งไม่ถ้วน ด้วยการฆ่าแมลง
 
และเพราะกรรมยุติธรรมเสมอ
จิ้งจกต้องมาใช้กรรมที่มันก่อไว้
มันต้องมาเสียชีวิต แบบกระทันหัน
ตายแบบเฉียบพลัน ไม่ทันจะรู้ตัว พร้อมอาการตกใจสุดขีด!
ลองสังเกตุดู หน้าตาของซากจิ้งจก จะเป็นใบหน้าที่แสดงอาการตกใจกลัว
ไม่มีหน้าไหนยิ้ม เสียใจ หรือ แอ๊วแบ๊วให้เห็นกันเลย
 
แน่นอน..ซากมันถูกทิ้งจนแห้งกรอบ เพราะกรรมหนักที่กระทำเอาไว้
จึงถูกปล่อยให้ตายแบบผีไร้ญาติ
และเนื่องจากจิตสุดท้ายของมันมีแต่ความหวาดกลัว
มันจะต้องไปเกิดเป็นสัตว์ชนิดที่หวาดกลัวตลอดเวลา
ต้องคอยหลบๆ ซ่อนๆ จากภยันตรายรอบตัวตลอดเวลา

ซึ่งเป็นไปตามที่พระพุทธองค์ได้ระบุไว้
ในหลัก ปฏิจจสมุปปบาท  หรือกระบวนการเกิดและดับไปของชีวิต นั่นเอง

ปฏิจจสมุปบาท

(ขอบคุณภาพ ปฏิจจสมุปบาท จาก chatchawan.com)

 
ดังนั้น มันจะไปเกิดเป็น จิ้งจก เช่นเดิม
มาไล่จับแมลงกินเช่นเดิม
ชีวิตเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ต้องหลบๆ ซ่อนๆ ตลอดเวลา
และต้องตายตามขอบประตูเช่นเดิม
 
เป็นวัฎสังสาร ไม่รู้กี่ภพ ต่อกี่ชาติ จนกว่าจะใช้หนี้กรรมหมด!!
 
ขอขอบคุณ : ภาพจิ้งจกตายจาก https://twitter.com/yuyee_u




Leave a Reply